The Straight Story: Country Waltz

The Straight Story: Country Waltz

Cyclist #2: So, uh, what's the worst part about being old, Alvin?
Alvin Straight: Well, the worst part of being old is rememberin' when you was young.






With many David Lynch films, it seems that there’s an underlying, impenetrable in-joke that maybe a select few truly grasp.
Maybe the inherent joke with The Straight Story was that he could make a more-or-less “conventional” film, and that it took someone like Lynch to tell this story simply and without added embellishments or saccharine emotions.
Lynch avoids the typical clichés that often make “true life” stories appear trite or manipulative.
There are no throwaway pop songs to artificially boost the mood or swelling of the musical score to cue the audience into Straight’s personal triumphs or defeats.
There are no requisite scenes of the residents of his home town glued to their TV screens, watching his progress as it’s conveniently chronicled by a local news team, or Straight’s tractor followed by a throng of cheering groupies and well-wishers.
The subject material could have been alternately milked for laughs or sympathy, but Lynch hits the notes that matter in a film that transcends its genre with a meditation on old age, family responsibility and singular determination. [cinematiccatharsis.blogspot.com]





"Το “The Straight Story” αρχίζει και τελειώνει με την ελεγειακή εικόνα του έναστρου ουρανού - την ίδια εικόνα που παρακολουθεί και ο John Merrick στον “Άνθρωπο Ελέφαντα”. Αλλά τα αστέρια δεν δίνουν πάντα μια ξεκάθαρη εικόνα ηρεμίας και ειρήνευσης με το παρελθόν, αντίθετα έρχονται να θυμίσουν τα γεγονότα. Δεν υπάρχει θεία χάρη ή συγχώρεση ως λυτρωτικό στοιχείο για τον Άλβιν. Ο Άλβιν συμβολίζει τον παραλογισμό της ανθρώπινης ύπαρξης που αγωνίζεται ενάντια στη φύση και τις δυνάμεις της. Είναι το βαθύ χάσμα μεταξύ του ανθρώπου που λαχταρά μια οποιαδήποτε διαβεβαίωση, μια απάντηση στο ερώτημα της ύπαρξης και του ανθρώπου που έχει αφεθεί στην μακαριότητά του και την αδιαφορία του.

Αλλά το θέμα του Λιντς εδώ, δεν είναι να μας παρέχει μια απάντηση στην ανοιχτή ερώτηση που τίθεται από τούτες τις εικόνες, αλλά να αναγνωριστεί ρητώς ότι παραμένει ανοιχτό το αιώνιο τούτο ερώτημα."

Καρώνης Παναγιώτης, Μάιος 2001